Verhalen schrijfopdracht juf Elsa

Klein Duimpje en sneeuwwitje door de dimensie.

Het was een zonnige dag in het bos. Klein Duimpje zat in een boom die hij zelf gemaakt had. Iedereen vond hem mooi. Ze wilde er zelf ook een, maar dan van broccoli, ijs, taart of slingers. Klein Duimpje zei: ” Ik maak er voor iedereen één. ” Iedereen juichte en schreeuwde van geluk. Toen besloot Klein Duimpje uitvinder te worden. Hij ging er miljoenen euro’s mee verdienen. Hij dacht: Wat zal ik eens gaan maken? Opeens kwam er een tijger aanlopen. Iedereen was bang, behalve Klein Duimpje. Toen viel de tijger in het water en veranderde in een vogel. Iedereen riep: “Klein Duimpje is de beste!” Hij riep: “Dank jullie wel, dank jullie wel. Het was makkelijk hoor!”

Op een dag wilde hij naar een andere dimensie toe. Hij bouwde een machine voor een dimensie. De machine heetten: de spot 3500. Iedereen zwaaide hem uit. Hij belande in een huis. Daar waren de zeven dwergen. Ze zeiden: ” Waar kom jij vandaan?” Klein Duimpje legde alles uit en toen begrepen ze het. De bel ging. Het was sneeuwwitje. Toen klein duimpje haar zag, zei hij: “Wie ben jij?” Ze zei niks terug omdat ze haar hond eten gaf. Klein Duimpje vond haar maar niks. Hij besloot haar op te sluiten en een heks in te huren. De heks zei: ”Hier klein meisje, hier heb je een lekkere zoete appel. ” Sneeuwwitje at de appel op. Ze stikte er in. Klein Duimpje was geschrokken. Dat was niet de bedoeling! Klein Duimpje keek naar haar. Ze was dood. Toen keek hij naar de heks. Hij pakte zijn draak en zei:” Zorg dat de heks weg gaat, voor eeuwig en eeuwig!” “Waarom?” Vroeg de draak.” Omdat ze sneeuwwitje heeft vermoord!” Riep Klein Duimpje. De heks was weg. Klein Duimpje belde de zeven dwergen en zei dat sneeuwwitje dood was. Ze kwamen naar hem toe. De hond van sneeuwwitje had een toverstokje gevonden. Wat een geluk! “Nu maar hopen dat hij het doet.” Zei een van de dwergen. “Hokes pokes pilates pas, ik wilde sneeuwwitje weer levend was.” Sneeuwwitje werd wakker.”W..w..waar ben ik?” Vroeg sneeuwwitje. Klein Duimpje zei dat ze een appel had gegeten van de heks en toen opeens dood was. Maar dat haar hond een toverstok had gevonden. En toen was ze weer levend. En dat de draak de heks héél ver weg heeft gebracht. “Gelukkig is alles weer goed.” Zei een dwerg die heel erg moe was. Want het was al avond. Iedereen was heel erg moe. Behalve Klein Duimpje natuurlijk. Maar toch viel hij in een diepe slaap. Z..z..z..z..z.

De volgende dag vroeg Klein Duimpje aan sneeuwwitje:” Wil je eens naar mijn wereld toe. Dan maak ik een mooi huis voor jou. Of je gaat in mijn huis wonen.” Sneeuwwitje lachte en zei:” Natuurlijk wil ik dat.” Alle dwergen zeiden gedag en sneeuwwitje vroeg of de dwergen goed op zichzelf zullen passen. De dwergen zeiden in koor:”Ja” Ze kwamen aan in het bos van Klein Duimpje. Iedereen riep:” Hé daar is Klein Duimpje en hij heeft iemand meegenomen!” Klein Duimpje zei:” Dit is sneeuwwitje. Ze komt uit een andere dimensie. Ze is heel aardig.” En inderdaad iedereen vond ze aardig. En sneeuwwitje vond iedereen uit het bos ook heel aardig. Ze vond het heel leuk daar en ze wilde nooit meer hier weg. En later wilde ze met Klein Duimpje trouwen, ook al was hij héél klein. Dat kon sneeuwwitje niks schelen. De hond van sneeuwwitje is ook meegegaan. Hij vond het ook hartstikke leuk. Hij heeft nu een héél leuk vriendje. En ze leefde nog lang en gelukkig.

                                               einde

Dit verhaal is geschreven door Quinty van der Minnen.     

 

Sneeuwduimpje!

Klein duimpje en z’n broertjes Adriaan (10 jaar) & Haris (9 jaar) zijn de laatste tijd best wel verdrietig want de moeder Madelon en de vader Riccardo die zijn pas gescheiden nu woont de vader in een andere huis en heeft al met Fleur de “nieuwe” vriendin. De moeder heeft ook al een “nieuwe” vriend en dat is Justin. Klein Duimpje en z’n broertjes gaan om de week bij de ouders. Op een dag liep Klein Duimpje alleen in het bos omdat die naar z’n moeder moest gaan, plotseling hoorde hij paar rare geluiden maar liep gewoon door, toen hoorde hij weer hetzelfde geluid maar dan veel dichter bij nu dacht hij dat die beter terug moest gaan naar de vader maar helaas was hij vergeten om steentjes en broodkruimels te leggen en vist niet was die moest dus bedacht hij gewoon om door te lopen. Toen zag hij een vogeltje in het bosjes en ging hem gelijk helpen om uit die bosjes te halen en net toen hij die vogeltje wilde pakken hoorde hij keihard “BAM” hij schrok zich zo erg dat hij en die vogeltje die net op z’n hand vast had vielen! Paar uurtjes later werd Duimpje wakker in een hele grote huis en schrok weer want er zat een reus hij wou wegrennen maar de reus zei: “ blij maar liggen hoor ik ben een één goeie mens geloof me maar! Oh ja je vogeltje heb ik heel even in een kooi gedaan hoe heet die?” rustig gaat Klein Duimpje weer liggen in een reuze bed en zegt bang tegen de reus: “waar ben ik? wie ben jij? wat is er gebeurt?” de reus zegt: “ik ben Bas gewoon een normale mens maar iedereen die me zie wordt gelijk bang van me omdat ik zo heel erg groot ben maar ben eigenlijk..” Duimpje onderbrekend hem door het giechelen en zei: “ ja snap ik! Ik dacht ook eerst dat je me wou opeten maar toch denk ik dat je aardig bent!” de reus zegt daarna: “maar jij bent wel een beetje te klein hé of niet?! Hoe oud ben je?” Duimpje zegt op een stoere manier: “ik ben niet klein! Nah ja okey ik ben inderdaad wel een beetje heel klein maar jij bent wel heel erg groot ik ben een kabouter en jij bent een reus leuk bedacht hé?” en ze beginnen allebei te lachen maar dan zegt Duimpje: “maar waar ben ik nou eigenlijk?” de reus antwoord op: “ik ben in me eigen huis, in het bos. Hoe heet je vogel? Hij is helemaal weer goed ik heb goed voor hem gezorgd toen je sliep. Duimpje zegt: “ ik heb geen vogeltje hoor.. oh ja die vogeltje is niet van mij ik heb hem in het bosjes gevonden maar toen je lopen was ik zo geschrokken en toen viel ik..” Bas: “ en ik kon hem net opvangen dat hij ook niet viel! En als die niet van jou is dan wordt die van alle bij wat denk je? Duimpje: “ leuk!! hij heet dan Pietje haha” Bas: “haha ja leuke naam maar moest je ergens naartoe? Want het is al best wel laat.. Duimpje: “ik moet naar me moeders huis ik ga weer vandoor zullen weer elkaar morgen weer zien? (Bas knikt blij van ja) Dan zien we elkaar weer op hetzelfde plek! Hij gaat naar buiten en ziet een vrouw en dacht dat het z’n moeder was en ging haar omhelzen en die vrouw draaide zicht om en keek boos Duimpje aan en zegt: “en wie ben jij nog kabouter? Ik was net bezig met iets belangrijks!” Duimpje zegt bang en stotterend: “i-ik dacht da-dat jij mij-mijn moeder w-was maar wat ben je aan het doen? En hoe heet je eigenlijk?” Heks: “ik heet Renée maar dat gaat je niks aan en ik was sneeuwwitje aan het proberen te laten in slaap vallen met een appel voor eeuwig whaha! Maar ga nu weg anders ga ik je ook laten in slaap vallen! Duimpje: “okey ik ga al weg maar ik wil dat je niet sneeuwwitje niet dat je laat do-doden! Heks: “ik doe wat ik wil ga wegg!!”…..

Spelrollen:

Moeder van Klein Duimpje: Madelon
Vader van Klein Duimpje: Riccardo
Broertje van Klein Duimpje (10 jaar): Adriaan
Broertje van Klein Duimpje (9 jaar): Haris
Nieuwe vriendin van Riccardo: Fleur
Nieuwe vrind van Gite: Justin
Heks: Renée
Reus: Bas
Vogeltje: Pietje
Sneeuwwitje

 

               de bloed rode appel!

er was eens een meisje die een sneeuwwitte huid had en zwarte haren.
Op een dag ging ze naar het winkelcentrum, ze kocht hele grote laarzen in de winkel: de reus. achter de toonbank stond een reus.de reus heet grote boze reus omdat als je hem wakker maak word hij boos. hij heeft een vrouw dat is een heks, hij heb ook nog 7 kinderen, 3 dochters en 4 zonen. Het meisje ging op bezoek bij de reus. De reus vroeg of het meisje wilden oppassen op de kinderen want de reus en de heks gingen weg. het meisje zei: natuurlijk wil ik oppassen op jullie kinderen. oké dat is goed zei de heks.de reus en de heks gingen weg. het meisje en de kinderen gingen naar het bos toe. Maar eerst gingen ze naar het huis van het meisje om haar auto te pakken. en toen gingen ze naar het bos. In het hart van het bos was er een bloed rode appel. Een van de kinderen nam een hap van de appel. Toen namen alle kinderen een hap van de appel . en alle kinderen veranderde in dwergjes . het meisje nam ook een hap van de appel zij werd een prinses.

De dwergjes zag de prinses en noemde haar sneeuwmooi. De dwergjes en Sneeuwmooi

Vluchten naar de auto en gingen naar  het huis van de dwergen. Maar daar werden ze uit huis geschopt door de reus. Sneeuwmooi en de dwergjes gingen terug naar het bos want daar staat een onbewoond huis en daar gingen ze woonen . de volgende dag waren ze weer normaal maar ze gingen niet terug naar huis wand om de dag werden ze dwergjes of sneeuwmooi.

                einde!!!!!!!!!!!!!  Door Lily

 

 

Ooit was er een klein mannetje. Hij heette Klein Duimpje. Hij was getrouwd met sneeuwwitje. Ze waren heel gelukkig. Totdat er een hele grootte draak het hele dorp waarin ze woonde kapot maakte met zijn hete vlammen die uit zijn bek kwamen. Ze konden net op tijd vluchten. Ze waren het donkere en duistere bos ingevlucht. Ze wisten niet hoe ze daar moesten overleven. Maar toen had Klein Duimpje een idee. Hij ging op de spookpaarden jagen die in het bos leefden. Maar hij moest oppassen op de skelettenwolven die ook op spookpaarden jagen. Sneeuwwitje werd bang en ging hem zoeken. Maar dat was niet zo’n goed idee, er lagen namelijk een paar skelettenwolven op de loer. Gelukkig kwam Klein Duimpje er al aan met een groot spookpaard. De skelettenwolven gingen snel weg maar ze komen snel terug…  klein duimpje en sneeuwwitje gingen gezellig samen eten. Klein duimpje maakte een hut van takken om de nacht in door te brengen. De volgende nacht werden ze wakker in de hut. Ze zagen dat de overgebleven stukken waren opgegeten van het spookpaard door een roedel skelettenwolven. Klei duimpje besloot om weg te gaan uit het bos omdat het te gevaarlijk werd voor ze, maar sneeuwwitje wilde dat niet omdat buiten de grootte draak liep. Uiteindelijk zij ze toch maar uit het bos gegaan om te kijken of ze een dorpje zagen waar ze om hulp konden vragen. Maar na eindeloos zoeken vonden ze alleen maar hun eigen dorp waar niet meer van over is. Opeens hoorde ze de draak die hun dorp had kapot gemaakt . klein duimpje werd kwaad en schreeuwde GA WEG ROTDRAAK JE HEBT MIJN HELE DORP VERWOEST!!!!! De draak hoorde het en werd tot klein duimpjes grootste verbazing niet boos. Hij ging juist lief en rustig naar sneeuwwitje, hij was verliefd. Maar dit ging voor hem te ver. Eerst zijn dorp verwoesten en dan zijn vrouw afpakken. Nee hoor hij barste van woede uit en pakte een zwaard om hem mee te doden. Maar draak rende weg en klein duimpje kreeg hem niet meer te pakken. Opeens draaide de draak zich om en riep: IK ZAL TERUGKOMEN EN JE VERMORZELEN. Toen liep hij boos weg. Van hem zij we voorlopig af. Waarom stuurde je hem weg man, zag je dan niet dat hij ons wilden helpen. Nee dat zag ik niet hij is en hersenloze draak die iedereen wil doden zei klein duimpje verontwaardigt. Nee hij dood helemaal niemand hoor zei sneeuwwitje. Oh ja zei klein duimpje, en ons dorp dan alle mensen zijn dood op ons na dan. Ja op ons na dan. Hij wou ons helemaal niet vermoorden hij wou ons juist helpen…  Deze ruzie bleef maar doorgaan. Klein duimpje en sneeuwwitje hadden door de ruzie ook niet gehoord dat ze werden afgeluisterd door de draak.      

Door Bas groep 6a